พระชายาสายมูหวนคืนเมืองหลวง ป่วนราชสำนักสะท้านวิญญาณ

เซียวอันเล่อคลานออกมาจากสุสานไร้ญาติ หล่อนมีอายุขัยเหลือเพียงแค่เดือนเดียว หากอยากต่อชีวิตก็ต้องเร่งสะสมแต้มบุญ ซึ่งบังเอิญเหลือเกินว่า... นี่มันงานตรงสายชัดๆ!

แม้จะไม่มีความทรงจำของร่างเดิม แต่แท้จริงแล้วหล่อนคือคุณหนูตระกูลขุนนางใหญ่ พอพวกดอกบัวขาวป่วยแล้วโบ้ยว่าหล่อนเป็นคนทำ อันเล่อก็ใจดีเปิดตาทิพย์ให้ท่านแม่บังเกิดเกล้าได้เห็นกับตาสักรอบ “ท่านแม่ดูสิเจ้าคะ วิญญาณสาวใช้สองตนนั้นต่างหากที่ทำ ไม่เกี่ยวกับข้าเลยสักนิด... แต่ถ้าอยากให้ช่วยสวดส่งวิญญาณให้ อันนี้ต้องคิดเงินเพิ่มนะเจ้าคะ” ท่านแม่ตาเหลือกแทบจะเป็นลมสิ้นสติไปตรงนั้น

พี่ใหญ่พาภูตผีปีศาจที่จ้องจะสูบไอหยางกลับมาจากข้างนอก หล่อนแปะยันต์ไปแผ่นเดียว ผีร้ายข้างกายพี่ใหญ่ก็คืนร่างเดิม ทำเอาพี่ชายคนโตที่เป็นถึงแม่ทัพศึกถึงกับเข่าทรุด... ที่แท้บนโลกนี้มีผีจริงๆ หรือนี่!

พี่รองผู้ห้าวหาญดึงดันจะแต่งงานกับ 'เจ้าสาวผี' หล่อนก็มีน้ำใจเปิดตาทิพย์ให้พี่รองดูอีกคน “พี่รองดูสิเจ้าคะ ซากโครงกระดูกชัดๆ นังปีศาจกระดูกขาวที่ท่านจะแต่งด้วยน่ะไม่มีหนังหน้าหรอกนะ อยากให้ช่วยปัดเป่าไหมล่ะ... แต่ต้องเพิ่มเงินนะเจ้าคะ” พี่รอง: “...ขอบใจเจ้ามากนะ”

พี่สามผู้สุขุมกำลังจะสอบจอหงวน แต่ดันถูกคุณไสยดาวซวยเล่นงาน เข้าส้วมไม่มีกระดาษชำระ ลมพัดทีผมก็ร่วงกราว... เรื่องแค่นี้ชิลมากสำหรับหล่อน

น้องเล็กสายคลั่งรัก ดันไปตกหลุมรักบัณฑิตยากจน อันเล่อผู้แสนดีจึงสงเคราะห์ให้น้องสาวได้เห็นวิญญาณแม่ลูกผูกคอตายที่ตามติดหลังบัณฑิตคนนั้น “น้องเล็ก บัณฑิตของเจ้าไม่ใช่คนดีหรอกนะจะบอกให้!”

กระทั่งวันหนึ่ง เซียวอันเล่อได้เฉียดเข้าใกล้ 'ท่านอ๋องเทพสงคราม' ผู้เลื่องลือเรื่องความโหดเหี้ยม... ปรากฏว่าแต้มบุญเด้งรัวๆ วินาทีละหนึ่งแต้มบุญ! ทั้งที่มีโอกาสนอนเฉยๆ รับแต้มบุญเพื่อต่อชีวิตแท้ๆ แต่หล่อนดันชอบหาเรื่องลงมือทำงานเองซะงั้น

ทั่วทั้งเมืองหลวงต่างตกอยู่ในความหวาดผวา ทุกคนต่างพากันกอดผ้าห่มแน่นตัวสั่นงันงก เพราะคุณหนูใหญ่ผู้นี้อ้าปากทักทีไรเป็นต้องชี้เป็นชี้ตาย เดินไปทางไหนที่นั่นก็พังพินาศเกิดเรื่องตลอด! “ท่านอ๋องเทพสงครามผู้มีดวงพิฆาตดาวโดดเดี่ยวขอรับ ได้โปรดรีบพาวังเฟยกลับจวนแล้วขังไว้ อย่าปล่อยให้ออกมาเพ่นพ่านข้างนอกอีกเลย!”