กำลังเปิดหนังสือ
โลกที่ทุกสิ่งล้วนผิดเพี้ยน ความจริงอาจเป็นเพียงภาพลวง ส่วนสิ่งที่ถูกเรียกว่าความวิปลาสกลับอาจเป็นสัจจะเพียงหนึ่งเดียว เมื่อเส้นแบ่งระหว่างจริงกับลวงเลือนรางลงทุกขณะ
ระหว่างห้องพักผู้ป่วยจิตเวชที่สว่างไสว กับโลกอันวิปลาสซึ่งคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด... สถานที่ใดกันแน่ที่เป็นความจริง?
“หลี่หั่ววั่ง” เด็กหนุ่มผู้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจิตเวช ทว่าทุกครั้งที่การรับรู้ของเขาพลิกผัน โลกเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขากลายเป็นคนอีกผู้หนึ่งในดินแดนซึ่งคล้ายจีนโบราณ ที่ซึ่งนักพรต ลัทธิประหลาด พิธีกรรมอันบ้าคลั่ง และสิ่งเหนือธรรมชาติอันมิอาจทำความเข้าใจดำรงอยู่เป็นเรื่องสามัญ
ในโลกแห่งนั้น ชีวิตมนุษย์มีค่ามิได้มากไปกว่าวัตถุดิบสำหรับหลอมโอสถ และหนทางแห่งการบำเพ็ญเพียรก็มิได้สง่างามอย่างที่ผู้คนเคยจินตนาการ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความวิปลาส ความตาย และราคาที่ต้องจ่ายด้วยเลือดเนื้อของตนเอง
แต่สิ่งที่น่าหวาดหวั่นยิ่งกว่าสิ่งใด มิใช่เหล่านักพรตหรือภูตผี หากเป็นความจริงที่ว่าโลกทั้งสองดูเหมือนจะมิได้แยกขาดจากกันโดยสิ้นเชิง สิ่งซึ่งไม่สมควรมีอยู่กลับทิ้งร่องรอยไว้ในอีกฟากหนึ่ง และยิ่งหลี่หั่ววั่งพยายามค้นหาคำตอบ เส้นแบ่งระหว่างความจริงกับภาพลวงก็ยิ่งพร่าเลือน
หากโลกหนึ่งบอกว่าเขาเสียสติ แต่อีกโลกกลับยืนยันว่าทุกสิ่งที่เขาพบเห็นล้วนมีอยู่จริง... แล้วสุดท้ายสิ่งใดกันแน่คือมายา?
หรือบางที สิ่งที่น่ากลัวที่สุดอาจไม่ใช่การค้นพบว่าตนกำลังหลงอยู่ในภาพลวง หากเป็นการค้นพบว่า ทุกสิ่งล้วนเป็นความจริง