เกิดใหม่ยุค 80: เลิกตามขอหย่า หันมาง้อสามีทหาร แต่เขากลับยั่วไม่หวั่น!

ฉัน เซี่ยชิงหยวน ตายใต้ล้อรถบรรทุกในปีที่สิบหลังทิ้งสามี แล้ววิญญาณก็ได้เห็นความจริงที่สายเกินไป ผู้ชายที่ฉันเกลียดมาทั้งชีวิตอย่างเสิ่นอี้โจว ยังมาเยี่ยมหลุมศพฉันทุกปี จนวันที่เขาตาย เขายังสั่งให้ฝังตัวเองไว้หลังหลุมของฉัน เพื่อจะได้มองฉันได้ทุกวัน โดยที่ฉันไม่ต้องเห็นเขาให้รำคาญตา

ลืมตาอีกที ปฏิทินบนผนังเขียนว่าปี 1983 ฉันอายุยี่สิบเอ็ด นอนอยู่ในห้องหอ เพิ่งกระโดดน้ำประชดเพราะถูกด่าว่าแต่งเข้ามาปีกว่าแล้วยังไม่มีลูก ส่วนสามีที่เพิ่งงมฉันขึ้นมาจากแม่น้ำ ยืนตัวเปียกพูดเสียงเรียบว่า "ถ้าอยากหย่าจริง ๆ ผมยอม"

ไม่หย่า! ชาตินี้ตายก็ไม่หย่า!

แต่กอดก็แล้ว จูบก็แล้ว อ้อนก็แล้ว เขากลับถอยหนีพร้อมคำพูดแทงใจว่า "ไม่ต้องเล่นละครแล้ว"

ยั่วสามีตัวเองไม่ขึ้น นี่มันเกิดใหม่หรือติดบ่วงกรรมกันแน่?

เรื่องหัวใจค่อยว่ากัน เรื่องแค้นต้องมาก่อน ป้าสะใภ้ปากร้ายที่มาขูดรีดบ้านเราทุกเดือนแถมยังอยากยัดหลานสาวมาแทนที่ฉัน ต้องก้มหัวขอโทษต่อหน้าชาวบ้าน ส่วนเพื่อนรักตั้งแต่เด็กที่คอยยุให้ฉันหย่า แล้วผลักฉันไปหาผู้ชายจากเมืองหลวงที่ชื่อตู้หยุนเซิง... ชาติก่อนฉันโง่ คิดว่าหมาป่าเป็นหมาซื่อ

ชาตินี้ ทุกอย่างที่พวกเธอเอาไป ฉันจะทวงคืนทีละอย่าง

แล้วสามีหน้าตายคนนั้น... เดี๋ยวคอยดูว่าจะต้านได้อีกกี่วัน