ยัดห้องเด็กท้ายแถวให้ผมเหรอ เดี๋ยวปั้นเข้าชิงหัวกับปักกิ่งให้ดู

จางเฉิงเพิ่งพาห้อง ม.5/9 พัฒนาจากห้องธรรมดาจนกลายเป็นห้องหัวกะทิ แต่กลับถูกผู้ปกครองร้องเรียนจนต้องย้ายไปดูแลห้อง ม.5/30 ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นห้องท้ายแถว แถมยังมีครูคนใหม่มารับช่วงต่อห้องเดิมของเขาอีกต่างหาก

จางเฉิงไม่ยอมปล่อยให้นักเรียนห้องใหม่ถูกตีตราว่าเรียนไม่ไหว เขาใช้ระบบที่มีการ์ดความสามารถและข้อมูลพรสวรรค์ของนักเรียนเป็นตัวช่วย ค่อยๆ เข้าถึงใจพวกเขา ทั้งชวนแข่งบิลเลียด เต้น และทำกิจกรรมที่คาดไม่ถึง จนเด็กที่เคยไม่สนใจเรียนเริ่มยอมเปิดใจ

แต่การสร้างความมั่นใจเป็นแค่จุดเริ่มต้น เมื่อพื้นฐานของนักเรียนยังอ่อน จางเฉิงต้องหาวิธีสอนให้พวกเขาเข้าใจจริง และพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าห้องท้ายแถวก็มีโอกาสก้าวไปถึงมหาวิทยาลัยชั้นนำได้