ผัวเขยแต่งได้เป็นขุนนาง สั่งให้ข้าเป็นอนุ? ชาตินี้หย่าผัว ไล่ลูกเนรคุณ

ข้าชื่อจี้จินอวี้ ลูกสาวคนฆ่าหมู จับมีดมาตั้งแต่เด็ก ฆ่าหมูมาเป็นหมื่นตัว แต่ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะต้องเอามีดสับกระดูกเล่มนี้มาใช้กับคนในบ้าน

ผัวเขยแต่งที่หายไปสิบห้าปี จู่ ๆ ก็ส่งจดหมายมาบอกว่าได้เป็นขุนนางในเมืองหลวงแล้ว แต่งคุณหนูตระกูลสูงแล้ว ส่วนข้าน่ะหรือ? ลดลงเป็นอนุ แล้วหอบลูกหอบครอบครัวขึ้นไปรับใช้เขาซะ

ข้าไม่อยากไป แต่ลูกชายคนโตเอาชีวิตตัวเองขู่ ผลน่ะหรือ? พ่อแม่ข้าตายกลางทางหนีภัย ลูกแฝดสองคนถูกส่งเข้าจวนโหวไปเป็นของเล่น ตายไม่เหลือสภาพ และคนที่ขายลูกชายข้าเข้าไป ก็คือพ่อแท้ ๆ ของมันเอง

ชาตินั้นข้าจบชีวิตกลางกองเพลิงในจวนโหว ได้ฉายาว่านางมารฆ่าผัวฆ่าลูก เสียใจไหม? ไม่สักนิด ที่เสียใจมีอย่างเดียว ทำไมข้าไม่ฉลาดตั้งแต่แรก

ลืมตาอีกครั้ง ข้ากลับมาอยู่ในบ้านเกิด ก่อนแผ่นดินไหวและน้ำท่วมใหญ่เพียงครึ่งเดือน พ่อแม่ยังอยู่ ลูกแฝดเพิ่งสิบสี่ ทุกอย่างยังทัน ผัวเขยแต่งน่ะ ข้าหย่า ลูกที่อยากไปหาพ่อนัก ก็ไปตัวเปล่าเลย

ลูกชายสองคนคุกเข่าอยู่กลางโถง เลือดยังไหลจากหน้าผาก ข้าวางถ้วยชาลงแล้วพูดประโยคเดียว "ดีเลย วันนี้แยกบ้านกัน"