กำลังเปิดหนังสือ
ทะลุมิติมาเป็นแม่ใจร้ายในยุค 80 ที่สอนให้ลูกสาวสี่คนยอมถวายชีวิตเปย์น้องชายเนรคุณ คราวนี้แม่คนใหม่ขอฉีกบททิ้ง ดัดสันดานลูกสาวให้รักตัวเอง แล้วหันไปจัดหนักไอ้ลูกชายตัวดี!
“แม่... หนูปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้ค่ะ!”
พอลืมตาขึ้นมาอีกที หลี่ตัน ก็พบว่าตนเองทะลุมิติเข้ามาเป็น ‘มารดาตัวมาร’ ประจำนิยายยุคสมัย ผู้เลี้ยงดูลูกสาวทั้งสี่คนจนกลายเป็น “เครื่องจักรเปย์น้องชายระดับเข้าเส้น”
ส่วนลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนนั้น... อนาคตกลับกลายเป็นไอ้หมาป่าตาขาวที่ปล่อยให้แม่แท้ๆ หนาวตายอย่างโดดเดี่ยว!
ร่างเดิมเพื่อจะหาเงินสินสอดให้ลูกชาย ถึงขั้นบีบคั้นให้ลูกสาวคนโตแต่งงานกับชายชั่ว บังคับลูกสาวคนรองสละตำแหน่งงาน สั่งให้ลูกสาวคนที่สามเป็นมือตบ และกล่อมลูกสาวคนเล็กให้ยอมเป็นทาสรับใช้ด้วยความเต็มใจ
หลี่ตัน: บทเฮงซวยพรรค์นี้ แม่จะฉีกทิ้งให้ดู!
จัดการเหยียบย่ำไอ้สารเลวกับแม่ดอกบัวขาวข้างกายให้จมดิน ส่งเสริมให้ลูกสาวแต่ละคนได้ทำตามความฝัน แล้วตลบหลังด้วยการจับไอ้ลูกชายเนรคุณมากดขยี้ลงกับพื้น:
“จะแอบกินคนเดียวงั้นเรอะ? ไปล้างจานซะ!”
“ไม่เชื่อฟังเหรอ? ขาคงอยากหักสินะ!”
เหล่าลูกสาวที่เคยตัวสั่นงันงกได้แต่คิดในใจ: คุณแม่เสียสติไปแล้วแน่ๆ... แต่ทำไมมันสะใจแบบนี้ล่ะ!
เพียงแต่ว่า... ไหนสัญญาไว้แล้วว่าจะช่วยกันประเคนชีวิตให้น้องชายไงคะแม่?