กำลังเปิดหนังสือ
ชีวิตก่อนของฉัน ‘ฉินเฉี่ยน’ บอกเลยว่ารันทดระดับสิบ กัดฟันเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกมาได้ตั้งสิบห้าปี เป็นถึงราชาสายหลบซ่อนที่ใครก็หาตัวไม่เจอ แต่ดันพลาดท่าตกม้าตายเพราะไว้ใจพี่สาวญาติสนิท โดนหักหลังส่งเข้าห้องทดลองเชือดชำแหละจนตายซ้ำตายซาก!
แล้วเป็นไงล่ะ? สวรรค์คงทนดูความโง่ของฉันไม่ไหว ถึงได้เตะก้นส่งฉันย้อนเวลากลับมาก่อนที่โลกาวินาศจะระเบิดขึ้นตั้งห้าเดือน! ถามว่าสิ่งแรกที่คิดจะทำคืออะไร? ร้องไห้? ยอมแพ้? เชือดคอตายหนีชะตากรรมงั้นเหรอ? ...เหอะ ฝันไปเถอะ! คนอย่างฉันตายยากตายเย็น จะตายทั้งทีมันต้องลากพวกสารเลวลงนรกไปด้วยสิ!
คราวนี้ฉันไม่ขอเป็นอีหนูหน้าใสผู้ไร้เดียงสาอีกต่อไป หยกมิติมรดกประจำตระกูลที่โดนหลอกเอาไป? ฉันแย่งชิงคืนมาได้ก่อนเลย รายการข้าวของเครื่องใช้ในวันสิ้นโลก? ลิสต์ยาวเป็นหางว่าว เงินไม่พอเหรอ? ของแบบนี้มันต้องมีวิธีหาเงินแบบ ‘สุจริต’ ฉบับคนเล่ห์เหลี่ยมจัดอยู่แล้ว!
เป้าหมายของฉันในชาตินี้เรียบง่ายมาก แค่กักตุนเสบียงให้ครบห้าพันล้านหยวน หลบอยู่ในเซฟเฮาส์สุดหรู กินเนื้อย่างหอมกรุ่นเปิดแอร์ฉ่ำๆ ในขณะที่ข้างนอกเจอทั้งซอมบี้ น้ำท่วม พายุหิมะ แล้วแอบสวมบท ‘ตัวแสบสายซุ่ม’ ลอบฟันศัตรูเงียบๆ ให้สะใจ
อ้อ ลืมบอกไป... ฉันยังต้องไปตามหา ‘ซ่งจื่อ’ อดีตเพื่อนร่วมชั้นที่ยอมพิการตาบอดเพื่อตามหาฉันในชาติก่อนด้วย ชาตินี้เขายังเป็นไอ้ต้าวสุดตกอับอยู่ใช่ไหม? ดีเลย! มานี่สิสุดหล่อ ฉันมีเสบียงไม่อั้นพร้อมเปย์เลี้ยงดูนายตลอดชีพ หน้าที่นายมีแค่อย่างเดียว... เป็นมีดดาบเล่มใหญ่ฟันทุกคนที่ขวางทางฉันให้กระจุยก็พอ!