หยกงามกลางดงพยัคฆ์

จากคุณหนูตระกูลผู้ดีเก่าแห่งซูโจวที่วัน ๆ คัดตำราจิบชา วันดีคืนดีพ่อก็โดนเพื่อนรักตุ๋นเปื่อยจนล้มละลาย สัญญาหนี้ท่วมหัว บ้านเก่าถูกยึด... ทางรอดสุดท้ายของตระกูลเสิ่นคืออะไรน่ะหรือ? หอบหิ้วป้ายหยกของแทนคุณเมื่อสามสิบปีก่อน มุ่งหน้าสู่มหานครเซี่ยงไฮ้เพื่อทวงบุญคุณเก่า!

ใครๆ ก็เตือนว่าเซี่ยงไฮ้มันดงเสือดงจระเข้ ตระกูลฉินที่ว่าก็เป็นถึงมาเฟียคุมบ่อน คุมท่าเรือ คุมสารพัดสิ่งสีเทา แล้วคนที่ถูกส่งมารับฉันที่ท่าเรือคือใคร? 'ฉินตู้' นายน้อยผู้มีฉายา 'ยมทูตหน้าหยก' หล่อระเบิดระเบ้อ รอยยิ้มกรุ้มกริ่ม แต่แววตาคมกริบพร้อมเชือดคอคนได้ทุกวินาที

เขาขู่ฟ่อๆ ตั้งแต่นาทีแรกว่า 'ระวังตัวให้ดี กลางคืนที่นี่มีสิ่งกลืนกินคนเยอะ' อ้อ เหรอคะ? คุณพี่คิดว่าคุณหนูที่โตมากับคำสอนบรรพบุรุษอย่างฉันจะกลัวจนขาสั่นหรือไง พลั้งเผลอยิ้มหวานมีลักยิ้มให้ทีเดียว ยมทูตตัวร้ายถึงกับชะงักตาค้าง ใบหูแดงแจ๋ แถมยังสั่งเสียงดุแก้เขินว่า 'ห้ามไปยิ้มแบบนี้ให้ใครอีก'!

พอเหยียบเข้าคฤหาสน์ฉิน นึกว่าจะเจอนรก ที่ไหนได้... คุณนายใหญ่แห่งตระกูลฉินปรี่เข้ามากอด ถอดกำไลหยกโบราณยัดใส่มือฉัน ปรนเปรอต้อนรับราวกับฉันเป็นลูกสาวแท้ๆ ส่วนนายน้อยสุดเหี้ยมคนนั้น? ถูกแม่แท้ๆ ไล่ไปยืนเป็นยามเฝ้าประตูเสียนี่ สะใจเป็นบ้า!

ทว่าในเมืองที่ไม่เคยหลับใหล คลื่นใต้น้ำกำลังซัดกระหน่ำ ท่าเรือถูกลอบโจมตี ศัตรูวางแผนยืมมือทางการโค่นตระกูลฉิน ชายหนุ่มที่เพิ่งทำตัวเงอะงะต่อหน้าฉัน กลับคืนร่างเป็นพยัคฆ์กระหายเลือดในชั่วพริบตา... ฉันจะรอดชีวิตท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดและแสงนีออนของเซี่ยงไฮ้ได้จริงหรือ หรือสุดท้ายจะต้องตกเป็น 'เหยื่อ' ของยมทูตตนนี้กันแน่?