กำลังเปิดหนังสือ
ฉันเกลียดความสยองขวัญ
ตั้งแต่เสียงฝีเท้าดังกรอบแกรบที่วิ่งไล่หลังฉัน...
ไปจนถึงเสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เย็นเยียบที่คลอเคลียอยู่ข้างหู...
ทั้งหมดนั่น
ฉันเกลียดมัน
เกลียดจนบางครั้ง... พอถึงจุดๆ หนึ่ง ฉันก็อาเจียนออกมาโดยไม่รู้ตัว
แต่ถึงอย่างนั้น
ฉันก็ดันเป็น “นักพัฒนาเกมสยองขวัญ”
...ที่ไม่ได้เรื่องสักนิด