กำลังเปิดหนังสือ
“ไม่มีกฎ ย่อมไม่มีระเบียบ”
เว่ยจวิ้นซีเด็กหนุ่มจากอำเภอเล็ก ๆ ตั้งใจเลือกมหาวิทยาลัยไกลบ้านเพื่อไปเปิดหูเปิดตา แต่ตั้งแต่ก้าวเข้าประตูที่มีศิลาสลักแปดตัวอักษรสีแดง ทุกอย่างก็ผิดปกติ มือถือไม่มีสัญญาณ ห้ามออกนอกมหาวิทยาลัย และบนหน้าแอปมีตัวเลขนับถอยหลัง 168 ชั่วโมง
รุ่นพี่แปลกหน้าขอซื้อ “ชั่วโมงอ่านหนังสือฟรี” ของเขาชั่วโมงละห้าหยวน โชคดีที่หยางหาน รองประธานสภานักศึกษาหน้าเย็นชาเข้ามาขวาง ก่อนกระซิบความจริงว่าตัวเลขนั้นคือเวลาชีวิต หมดเมื่อไรก็ตาย กฎมหาวิทยาลัยยี่สิบข้อที่ฟังเหมือนมุกแกล้งเด็กใหม่ ผิดข้อเดียวก็ตายเหมือนกัน และคนที่ตายจะมี “อีกคน” หน้าตาเหมือนกันทุกอย่างมาใช้ชีวิตแทน ห้องเรียนของหยางหานเมื่อสองปีก่อนมีห้าสิบคน ตอนนี้เหลือสอง
คืนแรกในห้อง 214 มีเงาดำยืนอยู่ในห้องน้ำ ทั้งที่คนในห้องอยู่ครบสี่ มีเสียงเคาะประตูอ้างว่ามาตรวจหอ ทั้งที่กฎบอกว่าไม่มีใครมาตรวจ และมีเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่จบลงด้วยเสียงกรีดร้องกับเสียงลากศพ ในฝันคืนนั้น เขาได้ “ระบบ” เป็นสาวชุดขาวขี้งอนชื่อไป๋หลิง ที่ให้สกิลกันตายได้ครั้งเดียว และมันก็ถูกใช้ไปแล้ว
เพื่อรอดให้ครบสี่ปี เว่ยจวิ้นซีต้องจับมือกับเฉินจางห่าวรูมเมทหัวไวที่มาตามหาความจริงเรื่องพี่ชาย หลิ่วจื่อเฉินลูกคนรวยใจดี และหวงเซิ่งหลงหนุ่มกล้ามโตที่กลัวผีที่สุดแต่ดันขายเวลาชีวิตไปแล้ว 120 ชั่วโมง ทั้งยังต้องต่อรองกับรุ่นพี่จิ้งจอกเฒ่าที่ไม่เคยให้อะไรฟรี แก๊งจิ้งจอกแดงที่ตามหาทางออก และสภานักศึกษาที่เฝ้ากุญแจห้องอธิการบดีชั้นเจ็ด ในอาคารที่มีแค่หกชั้น
โรงอาหารที่ห้ามกินเหลือ ห้องอ่านหนังสือที่มีชายชุดดำเดินไร้เสียง ห้องสมุดที่มีคัมภีร์ดื่มเลือด และ “การสอบ” ที่ไม่ได้ต้องการให้ใครสอบผ่าน ยิ่งไขกฎได้มากเท่าไร ความลับของมหาวิทยาลัยก็ยิ่งเผยว่ามีบางสิ่งจากนอกโลกนี้กำลังคัดเลือกมนุษย์ และราคาของการเป็นคนสุดท้ายที่รอด อาจแพงกว่าความตาย
“กฎของมหาวิทยาลัยต้องปฏิบัติตามให้ดีนะ ระวังอย่าให้ใครหลอกเอาล่ะ”