เอาชีวิตรอดในป่าเดิมพันชะตาประเทศ: เริ่มเกมด้วยปืนสไนเปอร์หนึ่งกระบอก

บทนำ

อารยธรรมเหนือโลกประกาศปิดล้อม 'อารยธรรมดาวฟ้า' โดยสมบูรณ์

แหล่งน้ำ เสบียงอาหาร ผืนดิน... ทรัพยากรทุกสิ่งระเหยหายไปในชั่วข้ามคืน ดาวฟ้าทั้งดวงร่วงหล่นสู่ยุคเถ้าถ่านรกร้างในพริบตา

ประเทศต้าเซี่ยกัดฟันยื้อชีวิตผู้คนด้วยคลังเสบียงสำรองมาได้ถึงสิบปี... แต่สุดท้าย วันที่ข้าวสารเม็ดสุดท้ายและกระสุนนัดสุดท้ายหมดลงก็มาถึง!

และเพราะ 'ผู้บุกเบิก' สองกลุ่มแรกที่ถูกส่งไป ไม่มีใครรอดชีวิตกลับมาแม้แต่คนเดียว... บทลงโทษจากอารยธรรมเหนือโลกจึงถูกฟาดฟันลงมาอย่างไร้ความปรานี

ต้นปีที่ผ่านมา คลื่นความหนาวเหน็บที่พัดพามาพร้อมกับไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์มรณะกวาดล้างแผ่นดินต้าเซี่ย ต้อนผู้รอดชีวิตกลุ่มสุดท้ายให้จนตรอกอยู่หน้าประตูนรก

วันที่เสบียงในบ้านขูดจนเห็นก้นหม้อ หยางหลิ่วมองน้องสาวที่นอนซมเพราะพิษไข้สูงลิ่ว เขาตักข้าวต้มเละๆ คำสุดท้ายป้อนเข้าปากเธอ... ก่อนจะหันหลัง เดินหน้าเข้าสู่ 'แดนบรรพกาล' อย่างไม่ลังเล

ทว่า... อาจเป็นเพราะค่าความโชคดีของเขามันทะลุหลอด

เริ่มต้นมาก็ได้ปืนสไนเปอร์ประทับรอในมือ เปิดหีบสมบัติก็ได้ทั้ง AK และปืนกลหนัก แถมยังเอาแร่ระดับเทพไปตีบวกจนกลายเป็นปืนกลแกตลิง!

กฎเกณฑ์ของอารยธรรมแดนบรรพกาลแห่งนี้... ดูเหมือนจะถูกฉีกกระจุยเพราะกระบอกปืนที่โผล่มาไม่หยุดหย่อน

หยางหลิ่ว: "รับไปซะ! แค่มี AK ในมือ... ใต้หล้านี้ก็เป็นของฉัน!"