กำลังเปิดหนังสือ
ขุนนาง : "ฝ่าบาท! บรรดากบฏถูกกวาดล้างสิ้นซาก ศัตรูแดนเหนือแตกพ่ายพ่ะย่ะค่ะ!" ฮ่องเต้ : "...หา?" ขุนนาง : "ต้าเฉียนของเรารุ่งเรืองไร้เทียมทาน พระปรีชาสามารถของฝ่าบาทช่างลึกล้ำยิ่งนัก!"
หลี่เซวียนอี้ ชายหนุ่มสายวิทย์จับพลัดจับผลูทะลุมิติมายังยุคสมัยที่ไม่รู้จัก แถมบุญหล่นทับได้กลายเป็นถึงน้องชายแท้ๆ ขององค์ฮ่องเต้ เดิมทีเขากะว่าจะนอนเปื่อย ปล่อยจอย ใช้ชีวิตชิลๆ ไปวันๆ แต่ใครจะคิดว่าไม่ทันไร พี่ชายที่อายุสั้นดันด่วนลาโลกไปเสียก่อน บัลลังก์มังกรจึงตกมาอยู่ที่เขาเฉยเลย!
ปัญหาก็คือ... ตัวเขาไม่มีความรู้เรื่องการปกครองบ้านเมือง ไม่เคยอ่านประวัติศาสตร์ และไม่มีประสบการณ์อะไรเลยสักนิด โบราณว่าไว้ไม่มีผิด ฮ่องเต้ที่เค้นสมองแทบแตก ขยันขันแข็งจนตัวตาย บางครั้งยังสู้ไอเดียแวบเดียวของฮ่องเต้ไม่เอาไหนไม่ได้ด้วยซ้ำ... แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ? ก็ปล่อยจอยต่อไปสิ! ไม่แน่ว่าทำตัวเฉยๆ แบบนี้อาจจะช่วยให้อายุยืนยาวขึ้นก็ได้
ทว่า... พอนอนปล่อยจอยไปเรื่อยๆ เหล่าขุนนางเบื้องล่างกลับเข้ามารายงานไม่หยุดหย่อน: "หา? พวกกบฏโดนกวาดล้างจนเหี้ยนหมดแล้วเรอะ?!" "อะไรนะ? พวกซงหนูทางเหนือโดนตีแตกพ่ายไปแล้ว?!" "ว่าไงนะ? แคว้นต้าเฉียนของข้า จู่ๆ ก็เจริญรุ่งเรืองเกรียงไกรขึ้นมาเฉยเลย?!"
ไอ๊หยา... ดูเอาเถอะ ทำไมเรื่องมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ข้าก็แค่อยากนอนปล่อยจอย ไหงดันกลายเป็นมหาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาลไปได้วะเนี่ย?!