ระบบเปย์ให้ถ่ายหนัง ผมเลยปังทั้งวงการ

วงการบันเทิงอีกแล้ววว แต่แนวสนุกมาก ชอบกันอยู่มั้ยน๊า

ฉู่ซุ่นเป็นคนทำหนังที่ไม่มีใครรู้จัก จนวันที่ "ระบบกองทุนภาพยนตร์" มาอยู่กับเขา

ระบบนี้ไม่ได้ให้พลังวิเศษ ไม่ได้ให้พรสวรรค์ มันให้สองอย่างเท่านั้น

คู่มือถ่ายทำฉบับละเอียดของหนังเรื่องหนึ่ง กับเงินทุนก้อนที่พอสร้างหนังเรื่องนั้นจริง

แลกกับเงื่อนไขข้อเดียวที่ฟังดูเหมือนคำสบประมาท — ห้ามสนใจรายได้

สิ่งที่ฉู่ซุ่นรู้ แต่คนอื่นไม่รู้ คือหนังที่ระบบสั่งให้ถ่ายนั้น

เป็นหนังที่เคยเปลี่ยนชีวิตคนดูมาแล้วทั้งโลก เพียงแต่ในโลกนี้ยังไม่มีใครสร้างมันขึ้นมา

เขาจึงกลายเป็นผู้กำกับที่ทุนหนังก้อนแรกไม่ได้มาจากนายทุน

และกลายเป็นคนที่พูดคำว่า "ผมไม่สนรายได้" ได้อย่างหน้าตาเฉย

ในวงการที่วัดคุณค่าคนด้วยตัวเลขวันเปิดตัว

จากกองถ่ายเล็ก ๆ ที่ไม่มีดารา เขาไปยืนที่ซิซิลี ไปเวนิส ไปคานส์ ไปเบอร์ลิน

แล้วไปจบที่เวทีออสการ์ สิงโตทองคำ หมีทองคำ ปาล์มทองคำ

วงการที่เคยหัวเราะเยาะเริ่มเรียกเขาว่า "ผู้กำกับฉู่ซุ่น"

นักแสดงที่เคยไม่รับสายเริ่มต่อคิวขอบท

และนายทุนที่เคยเมินเริ่มยื่นเช็คเปล่าให้เขาเติมเลขเอง

แต่ยิ่งไปไกล ฉู่ซุ่นก็ยิ่งเจอคำถามที่ระบบตอบให้เขาไม่ได้

หนังที่คนทั้งโลกจำได้ มันเป็นของคนที่สร้าง หรือเป็นของคนที่กล้าสร้างมันก่อน

และถ้าวันหนึ่งระบบหยุดส่งคู่มือ เขายังเป็นผู้กำกับอยู่ไหม