กำลังเปิดหนังสือ
คนอื่นทะลุมิติ: มีระบบเคียงข้าง สำนักเซียนรับเป็นศิษย์ เหินเวหาทะยานฟ้าในพริบตา
กู้ฟานทะลุมิติ: ท่านย่าและท่านอาสะใภ้คิดขายอนุชน้องสาว เงินชดเชยของบิดาถูกฮุบเกลี้ยง เริ่มเรื่องก็ถูกบีบให้แยกบ้านตัดขาดตระกูล เหลือเงินติดตัวเพียงหนึ่งตำลึงกับเสบียงเพียงหนึ่งต้าน
หลังรอคอยอย่างเนิ่นนาน ในที่สุดระบบก็สแกนพื้นที่รอบด้าน ก่อนจะขึ้นข้อความว่า:
"ผูกมัดผิดคน ที่นี่มิใช่แดนบำเพ็ญเซียน"
ว่าแล้วมันก็โยนมิติน้ำพุจิตวิญญาณกับโอสถเพิ่มกำลังสามเม็ดทิ้งไว้ให้... แล้วชิ่งหนีไปเฉยๆ!
กู้ฟานมองดูผืนนาดินวิญญาณร้อยหมู่และสระน้ำพุจิตวิญญาณอีกสิบหมู่ พลางเงียบงันไปชั่วขณะ
เอาเถอะ ทำไร่ไถนาก็สร้างความสำเร็จได้เหมือนกัน!
เรี่ยวแรงไม่พอหรือ? กลืนโอสถเพิ่มกำลังเข้าไปเม็ดเดียว หินหนักพันชั่งก็กลายเป็นของเล่นในมือ
ที่บ้านไม่มีข้าวกินหรือ? ขึ้นเขาไปล่าหมูป่า ขายอุ้งตีนหมี แล้วปลูกมันเทศกับมันฝรั่งเสียสิ
ญาติพี่น้องหน้าหนาจะมาเกาะกินหรือ? ปาหนังสือตัดขาดใส่หน้าไปเลย
พวกอันธพาลจะมาปล้นชิงหรือ? ดาบยาวหนักสิบจินเล่มนี้จะช่วยสอนบทเรียนให้เอง
ส่วนหญิงงามความจำเสื่อมที่เก็บมาระหว่างทางน่ะหรือ?
กู้ฟานลองหยั่งเชิงแกล้งบอกนางไปว่า "เจ้าคือภรรยาของข้า"
ใครจะคาดคิดว่าหญิงงามจะหน้าแดงซ่าน พลางเอ่ยเสียงหวาน "ท่านพี่ ข้ากระหายน้ำแล้วเจ้าค่ะ"
ที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่านั้น แม่นางน้อยผู้นี้ที่เพิ่งครวญครางว่าเจ็บเท้าหลังเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว กลับหันไปปล่อยหมัดเดียวซัดอันธพาลจนกระเด็นลอยละลิ่ว!
กู้ฟานมองดูกำปั้นขาวเนียนบอบบางของนางแล้วพลันตกอยู่ในห้วงความคิดลึกซึ้ง
ตกลงว่าภรรยาผู้นี้ความจำเสื่อมจริงๆ หรือกำลังหาทางจับข้ากันแน่?
ในขณะที่ผู้อื่นยังคงคร่ำเคร่งอ่านตำราเพื่อสอบขุนนาง กู้ฟานกลับได้เลื่อนขั้นเป็นถึงท่านกั๋วกง จากการเพาะปลูกมันเทศ มันฝรั่ง สร้างกังหันวิดน้ำ และผลิตเกลือบริสุทธิ์
ท่ามกลางบัลลังก์ที่มีโอรสสวรรค์ผู้ทรงธรรมและเปี่ยมเมตตา การแย่งชิงราชบัลลังก์อันดุเดือดระหว่างเหล่าองค์ชายก็ได้เปิดฉากขึ้น...