กำลังเปิดหนังสือ
ทะลุมิติมาเป็นพี่สาวตัวร้ายยุค 80 ใครอยากแต่งกับผู้พันหน้าดุก็แต่งไป ฉันจะไปสอบมหา’ลัยที่ปักกิ่ง! แต่ทำไมยิ่งหลบหน้า ทหารหนุ่มผู้เย็นชาคนนี้ถึงคอยตามมาจ้องจะลากฉันไปจดทะเบียนสมรสเสียเองล่ะ?!
เพิ่งหมดลมหายใจจากยุคปัจจุบันเพราะเครียดเรื่องร้านค้าออนไลน์ จู่ ๆ ลืมตาขึ้นมาอีกที ฉันก็กลายเป็น ‘ซูหว่าน’ พี่สาวตัวร้ายในนิยายยุค 80 ซะงั้น! แถมตามพล็อตเดิม ยัยพี่สาวคนนี้ก่อเรื่องสารพัดเพื่อแย่งคู่ดูตัวนายทหารอนาคตไกลของน้องสาว จนสุดท้ายต้องพบจุดจบสุดอนาถ ทั้งพิการและโดนจับขังเล้าหมู... ขอโทษนะ ชะตากรรมบัดซบแบบนี้ ฉันไม่เอาด้วยหรอก!
จังหวะที่ฉันลืมตาขึ้นมา ดันเป็นฉากเด็ดหลังตกน้ำที่ ‘ฮั่วเซียวหาน’ ผู้บังคับการกองพันหนุ่มสุดหล่อเพิ่งผายปอดปั๊มหัวใจช่วยชีวิตฉันขึ้นมาพอดิบพอดี ชาวบ้านและแม่พากันกดดันให้เขารับผิดชอบแต่งงานเพราะหาว่าฉัน ‘เสียความบริสุทธิ์’ ให้เขาแล้ว แต่ฉันจะบ้าจี้แต่งไปทรมานทำไมล่ะ? ฉันรีบชิงปฏิเสธเสียงดังฟังชัด—ไม่แต่งค่ะ! แลกกับการขอให้เขาส่งฉันเข้าเมืองหลวงเพื่อเรียนต่อมัธยมปลายและเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยแทน
เป้าหมายชีวิตใหม่ในยุค 80 ของฉันน่ะเหรอ? สอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำ ซื้อบ้านตุนไว้ในปักกิ่ง แล้วรอนอนรับเงินค่าเช่าฉ่ำ ๆ ใช้ชีวิตโสดแบบสวยและรวยมาก ไม่ต้องแต่งงานมีสามีให้ปวดกบาล ส่วนตำแหน่งภรรยานายทหารน่ะ ยกให้น้องสาวแสนดีไปเถอะ!
ติดอยู่แค่อย่างเดียว... ‘ฮั่วเซียวหาน’ ผู้พันหนุ่มมาดนิ่งดวงตาดุเหมือนเหยี่ยวคนนั้น เขากลับมองว่าฉันกำลังเล่นละครตบตา! ยิ่งฉันทำตัวว่านอนสอนง่ายและพยายามเว้นระยะห่าง เขากลับยิ่งระแวงและคอยจับผิดทุกฝีก้าว คิดว่าฉันกำลังวางแผนลับลวงพรางเพื่อ ‘จับ’ ผู้ชายที่รวยกว่างั้นเหรอ?
เดี๋ยวสิผู้พันคะ! ฉันแค่อยากไปเรียนหนังสือและทำมาหากินอย่างสงบสุขจริง ๆ แต่ทำไมยิ่งฉันเฉยชา เขากลับยิ่งคอยวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ พอฉันเผลอส่งยิ้มหวานหรืออ้อนนิดหน่อย สายตาเย็นชาคู่นั้นถึงเริ่มสั่นไหว... แล้วไอ้ท่าทีเหมือนพร้อมจะลากฉันเข้าที่ว่าการอำเภอไปจดทะเบียนสมรสทุกวินาทีนี่มันคืออะไรกันแน่?!