[นิยายแปล] ฉันเป็นเถ้าแก่ซูเปอร์มาร์เก็ตในวันสิ้นโลก

[คำโปรยเนื้อเรื่อง]:

ถานฉี ยอมตรากตรำทำงานหนักเป็นวัวเป็นควายมาหลายปี ในที่สุดวันที่ได้รับเลื่อนตำแหน่ง เขากลับตื่นเต้นจนหัวใจวายเฉียบพลัน... ตื่นเต้นจนตัวเองตายซะงั้น

พอลืมตาขึ้นมาอีกที เขาก็กลายเป็น 'ตัวประกอบวายร้าย' ในโลกนิยายที่ใครเห็นก็ต้องรุมด่า... เพราะวีรกรรมความชั่วร้ายทั้งโกงเงิน ปองร้ายคนอื่น แถมยังขโมยเสบียงอาหารล้ำค่า หลังจากถูกไล่ออกจากฐานผู้รอดชีวิต เขาก็ถูกสัตว์กลายพันธุ์รุมฉีกร่างจนตายศพไม่สวยในคืนที่หิมะโปรยปราย

ถานฉีที่เพิ่งสัมผัสประสบการณ์ทะลุมิติเป็นครั้งแรกถึงกับจิตหลุด: ...นี่สินะคือผลกรรมที่เขายอมเป็นวัวเป็นควายทำงานหนักมาตลอด

แต่โชคยังดีที่เขาผูกติดกับ 'ระบบซูเปอร์มาร์เก็ต' ฟังดูแล้วน่าจะอิ่มหนำสำราญไม่อดตาย

พระเจ้ายังคงไว้ชีวิตคนบ้างล่ะนะ

แต่ข่าวร้ายก็คือ: อาหารทุกอย่างต้องทำการปลดล็อก อยากกินขนมปังเหรอ? ก็ต้องเริ่มปลูกตั้งแต่วีด (ข้าวสาลี) สิ

ถานฉี: ไม่มีวิธีอื่นเลยเหรอ?

[ระบบ]: มีครับโฮสต์ สนใจดูโฆษณาไหมครับ? ดูโฆษณาแค่ 30 วินาที ก็จะได้รับ...

ถานฉี: แป้งสาลีหนึ่งถุง?

[ระบบ]: เมล็ดพันธุ์หนึ่งเมล็ดครับ

ถานฉี: ...

ไปตายซะเถอะแก!

เพื่อที่จะเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก ถานฉีเลยต้องถกแขนเสื้อลุยงานหนัก ก็แค่เกมแนวบริหารจัดการไม่ใช่เหรอ?

ไม่ยากหรอก

เขาน่ะสายปั่น (สายฟาร์ม) อยู่แล้ว

ระดับเขาเนี่ย ปั่นแป๊บเดียวก็สร้างอาณาจักรธุรกิจได้แล้ว!

ดังนั้นไม่กี่เดือนต่อมา ซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ก็ตั้งตระหง่านอยู่บนดินแดนรกร้าง และเริ่มเปิดจำหน่ายสินค้า—ไม่ขาย 998! ไม่ขาย 98! ขอแค่มีแกนคริสตัลสัตว์กลายพันธุ์ไม่กี่ชิ้น ก็หิ้วผักสดๆ กลับบ้านไปได้เลย!

ฐานผู้รอดชีวิตทุกแห่งถึงกับสั่นสะเทือน

ทว่า ในขณะที่ใบสั่งซื้อปลิวว่อนถล่มเข้าใส่ซูเปอร์มาร์เก็ตราวกับเกล็ดหิมะ เถ้าแก่ซูเปอร์มาร์เก็ตผู้โด่งดังชั่วข้ามคืนกลับปล่อยข่าวออกมาว่า: [ช่วงนี้โดนเทพสงครามตามล้างแค้น ซูเปอร์มาร์เก็ตขอปิดให้บริการชั่วคราว!]

เหล่าผู้มีพลังพิเศษที่ถือชามรอข้าว: ...

ใครวะ?

ใครกัน?

เทพสงครามคนไหนมันไม่รู้จักกาลเทศะขนาดนี้!

เหล่าผู้มีพลังพิเศษพากันตบเท้ามาที่ร้านเพื่อจะช่วยเหลือ แต่กลับเห็นเงาร่างสองร่าง สูงหนึ่งต่ำหนึ่ง กำลังวิ่งไล่จับกันอยู่ในหน้าต่างโชว์เคส

ไม่กี่นาทีต่อมา เทพสงครามผู้มีพลังสายฟ้าเพียงหนึ่งเดียวในใต้หล้า ก็กดมือทั้งสองข้างของเถ้าแก่ซูเปอร์มาร์เก็ตไว้เหนือหัวอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำด้วยความโกรธ

“จูบก็จูบแล้ว กอดก็กอดแล้ว แถมยังลูบไล้ไปทั่วแล้วด้วย ตอนนี้วันนี้นายมาบอกว่าไม่อยากรับผิดชอบงั้นเหรอ?”

ถานฉีอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

ก็นายไม่ได้บอกนี่นา ว่าเรื่อง 'อย่างว่า' นายจะพรสวรรค์ล้นเหลือขนาดนี้!