กำลังเปิดหนังสือ
ถูกลูกแท้ๆ ทอดทิ้งให้แห้งตายกลางภัยแล้ง แม่เฒ่าเถียนกลับพลัดตกสู่แดนเซียนยุคใหม่ ค้าขายข้ามสองภพด้วยมิติลับจนร่ำรวย ลูกอกตัญญูกลับมาคุกเข่าขอข้าว ย่าบอกไม่รู้จัก!
ภัยแล้งติดต่อกันหลายปีจนลำน้ำแตกระแหง หมู่บ้านขาดแคลนทั้งอาหารและน้ำ ชาวบ้านต่างพากันอพยพหนีตายเอาชีวิตรอด มีเพียง 'แม่เฒ่าเถียน' ที่ถูกบุตรชายในไส้ทอดทิ้งอย่างใจดำอำมหิต ปล่อยให้อยู่ลำพังในหมู่บ้านร้างเพื่อรอคอยความตาย
ทว่าในยามที่นางหายใจรวยรินและตกอยู่ในความสิ้นหวัง จู่ๆ นางก็พลัดหลงเข้าไปใน 'แดนเซียน' (โลกปัจจุบัน) โดยไม่คาดฝัน! ณ ที่แห่งนั้น น้ำถูกฉีดพ่นขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับไม่มีราคาค่างวด ทุกหนแห่งเขียวชอุ่มเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา ตึกรามบ้านช่องสูงเสียดฟ้าจนมองไม่เห็นยอด และมีรถราที่วิ่งแล่นฉิวได้โดยมิต้องใช้ม้าลาก
แม่เฒ่าเถียนเริ่มต้นด้วยการเก็บขยะขายของเก่า นำเงินที่ได้มาซื้อเสบียงกรัง ซ้ำยังค้นพบโดยบังเอิญว่าตนเองครอบครองมิติลับส่วนตัว! นับแต่นั้น นางจึงเริ่มเดินทางไปมาระหว่างสองภพ ข้าวของไร้ค่าในแดนเซียน เมื่อนำกลับมายังโลกเดิมล้วนขายได้ราคาสูงลิบลิ่ว ในทางกลับกัน ผลแอปริคอตเปรี้ยวตากแห้ง ซานจาแห้ง และเมล็ดพุทราป่าที่ไม่มีผู้ใดในโลกเดิมเหลียวแล กลับกลายเป็นของล้ำค่าที่คนในแดนเซียนแก่งแย่งซื้อหากันแทบคลั่ง
ไม่ทันระวัง นางก็กลายเป็นคหบดีมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งไปเสียแล้ว! ยามนี้บุตรชายที่เคยทอดทิ้งนางอย่างไร้เยื่อใยซมซานกลับมาคุกเข่าอ้อนวอน ขอเพียงข้าวก้นบาตรแลกกับการเลี้ยงดูและฝังศพนางในยามแก่เฒ่า ทว่าแม่เฒ่าเถียนกลับเชิดหน้าพลางเอ่ยเรียบๆ ว่า 'พวกเจ้าเป็นใครกัน? ตัวข้าไม่เห็นรู้จักสักคน!'