กำลังเปิดหนังสือ
จักรพรรดิฉินหยูจะบรรลุขึ้นสู่สวรรค์เพื่อกลายเป็นเซียน เสียงประทัดเฉลิมฉลองดังกึกก้อง ผู้ฝึกตนทุกคนที่มาน้อมส่งล้วนหลั่งน้ำตาและสวดภาวนาด้วยความดีใจที่ไอตัวบัดซบนี่จะจากไปเสียที!
สวัสดีครับ ผม tmb - translate (tried my best translate) นักแปลมือใหม่
นี่เป็นนิยายฝึกแปลของผม ซึ่งผมแปลส่งตรงมาจากภาษาจีนเลย ซึ่งหากมีการแปลผิดพลาดตรงไหน หรืออยากให้แก้ไขเพิ่มเติม สามารถแจ้งได้เลยครับ แล้วก็ขออภัยสำหรับข้อผิดพลาดต่าง ๆ ล่วงหน้ามาด้วย ณ ที่นี้ครับ ขอบคุณครับ
พยายามลงเกือบทุกวันไม่เกิน 21.00 น. ส่วนใหญ่จะตั้งเวลาลงเอาไว้ที่ 19.00 น. แต่ของดลงยกเว้นวันพุธ กับวันอาทิตย์เนื่องจากงาน และพักผ่อน
ปล1. จะมีการแก้ไขคำอยู่ตลอดเวลานะครับ ขออภัยด้วย
ปล2. หากมีการงดลงหรือเหตุอะไรก็ตามที่ทำให้ต้องงดจะมีการประกาศแจ้งให้ทราบล่วงหน้าครับ
ปล3. หากนิยายเรื่องนี้มีผู้แปลแล้วหรือยังไงก็สามารถแจ้งได้ทันทีครับ จะรีบลบออกให้
ปล4. แปลให้อ่าน ฟรี ยาว ๆ ครับไม่ต้องกังวลเรื่องเสียเงินแต่อย่างใด ขอแค่ช่วยกันกดให้กำลังใจกันคนละนิดก็พอ
ขอบคุณครับ
เรื่องย่อ
ยุคแห่งการบำเพ็ญเพียรปีที่ 17,863
จักรพรรดิฉินหยูจะบรรลุขึ้นสู่สวรรค์เพื่อกลายเป็นเซียน เหล่าผู้มีอำนาจจากทั่วทุกสารทิศต่างมาน้อบส่ง เสียงประทัดเฉลิมฉลองดังกึกก้อง ผู้ฝึกตนทุกคนล้วนหลั่งน้ำตาและสวดภาวนา
ผู้อาวุโส: "ในที่สุด ไอตัวบัดซบนี้ก็จะจากไปแล้ว ในที่สุดพวกข้าจะได้อยู่กันอย่างสงบสุขเสียที!"
ศิษย์: "ท่านพ่อ ท่านแม่! ฮือฮือ… พวกท่านจะรู้บ้างไหมว่าชีวิตของข้าคนนี้ต้องตรากตรำดิ้นรนขนาดไหน ข้าถูกไอ้เวรนี่โกงจนหมดตัว แม้แต่กางเกงในของข้ามันก็ยังไม่เว้น!"
ผู้อาวุโสจากสำนักเหอหวน: "ตอนที่มันได้เรียนรู้เคล็ดวิชาชำระดวงใจ ข้าก็รู้ได้ทันทีว่าสำนักของข้านั้นไม่มีทางหนีรอดจากเงื้อมมือของไอ้ตัวบัดซบนี้ไปได้!"
ศิษย์ฝ่ายมาร: "ข้าคิดว่าข้าเองก็เป็นคนที่ชั่วช้าพอสมควรจนกระทั่งข้าต้องมาเจอกับไอ้สาวเลวนี่ แม้แต่การกระทำอันไร้สาระของมันก็ดันกลายเป็นบทเรียนไปตลอดชีวิตของข้า!"
ผู้อาวุโสฝ่ายมาร: “ก่อนที่ข้าจะได้พบกับไอ้ระยำนี่ ข้าไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนว่าจะมีวันที่ข้าจะต้องมีองครักษ์ไว้คอยปกป้องตัวข้าเอง!“
ประมุขลัทธิฝ่ายมาร: “หากข้ามีโอกาสคืนชีพอีกครั้ง ข้าขอผ่านล่ะ!”
ประมุขสำนัก: “ใครจะไปคิดว่าการที่ข้ารับมันเข้ามาเป็นศิษย์ จะกลายเป็นตราบาปที่สุดในชีวิตของข้า!”
ฉินหยูเมื่อเห็นน้ำตาของทุกคน จึงเกิดความลังเลขึ้นมา “หากพวกท่านทนไม่ได้ที่จะเห็นข้าจากไป ข้าสามา...”
เหล่าผู้ฝึกตนจากสำนักต่าง ๆ พลันตะโกนสวนตัดบททันที “ได้โปรดไสหัวไปสักทีเถอะ! อย่าได้ทำให้โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรนี้ต้องเดือดร้อนอีกเลย!”