ยอดกังฉินแห่งต้าหมิง ยิ่งโกงฮ่องเต้ยิ่งชื่นชม!

แท็ก: 【ประวัติศาสตร์ + ชิงไหวชิงพริบทางการเมือง + ตลกเบาสมอง + ระบบ】

รัชศกเจียจิ้งปีที่สามสิบแปด หลังจากฮ่องเต้เจียจิ้ง เกือบถูกนางกำนัลเอาเชือกรัดคอ ก็ไม่ยอมออกว่าราชการอีกเลยเป็นเวลานาน มัวแต่หมกมุ่นบำเพ็ญพรตทว่ายังกุมอำนาจเบ็ดเสร็จทั่วหล้าไว้ในมือ แต่ในราชสำนักมีกลุ่มอำนาจสกุลเหยียนครองเมือง แถบชายฝั่งก็มีโจรสลัดญี่ปุ่นอาละวาดหนัก เมื่อระบบของตัวเอกตื่นขึ้น จึงเป็นการเปิดฉากชีวิต 'ยอดขุนนางกังฉิน': ขอเพียงโกงกินอย่างถูกกฎหมายและไม่ถูกฝ่ายตรวจสอบจับได้ เงินเหล่านั้นจะกลายเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของตัวเอกโดยอัตโนมัติ แถมยังเปลี่ยนเป็นอายุขัยและค่าสถานะได้อีกด้วย! และแล้ว 'หลินเซวียน' ก็ใช้ระบบขุนนางกังฉินจับเสือมือเปล่า กอบโกยเงินนับล้านตำลึง นอกจากจะไม่ถูกตัดหัวแล้ว ยิ่งโกงตำแหน่งกลับยิ่งใหญ่โต ยิ่งโกงร่างกายก็ยิ่งแข็งแกร่งกำยำ! ...... พรรคพวกสกุลเหยียนโกรธจัด: เจ้าเด็กนี่แอบสร้างเรือรบ ผูกขาดการค้าทางทะเล แย่งเงินของพวกเราไปจนเกลี้ยง รีบไปฟ้องร้องว่ามันคิดก่อกบฏเร็วเข้า! หลินเซวียนตลบหลังด้วยการชูธง 'กองทัพเรือหลวง' เอาชื่อฮ่องเต้มาอ้างเพื่อปล้นด่านตรวจของข้าหลวงตรวจการอย่างซึ่งๆ หน้า แถมยังถือโอกาสบังคับขายธงคุ้มกันให้แก่เหล่าพ่อค้า กวาดเงินเข้ากระเป๋าเพิ่มอีกแปดแสนตำลึง! ขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ต่างอยากเอาชีวิตเขาใจจะขาด แต่กลับพบว่าไม่สามารถสืบหาได้เลยว่าเขาเอาเงินที่โกงมาไปซ่อนไว้ที่ไหน

ไห่รุ่ย (ขุนนางตงฉิน): คนผู้นี้กระทำการอุกอาจ เดินไต่เส้นแบ่งของกฎหมาย ข้าจะต้องจับตาดูเขาไว้ไม่ให้คลาดสายตา! ขันทีเฉินหง: ใต้เท้าหลินลงมือแต่ละทีก็มีแต่ไข่มุกตงจูชั้นเลิศและหุ้นลมของสมาคมการค้า เขานับเป็นพี่น้องร่วมสาบานของราชสำนักฝ่ายในของพวกเราโดยแท้! ฮ่องเต้เจียจิ้ง: ให้องครักษ์เสื้อแพรไปบอกหลินเซวียนทีว่า อย่ามัวแต่คิดเรื่องสร้างถนนหนทางให้ราษฎร พอมีเงินแล้วก็ให้ส่งเครื่องบรรณาการมาถวายเทพเซียนในวังบ้าง แบบนี้ถึงจะคุ้มครองให้เขาปลอดภัยไปตลอดชีวิตได้...

ท่ามกลางการมโนคิดไปเองของขั้วอำนาจต่างๆ หลินเซวียนนั่งแสยะยิ้มอยู่ในมิติส่วนตัวที่เต็มไปด้วยภูเขาเงินขาวโพลน: กฎระเบียบงั้นรึ? ในราชวงศ์ต้าหมิงแห่งนี้ ปืนใหญ่หงอีและตั๋วเงินของข้านี่แหละ คือกฎระเบียบที่ใหญ่ที่สุด!