กำลังเปิดหนังสือ
หลินฉี่ข้ามมิติจากวันสิ้นโลกมายังยุคหกศูนย์ ทว่าดันเข้ามาอยู่ในร่างของเด็กสาวสติไม่สมประกอบที่อดตาย ผ่านไปครึ่งปีเธอก็ยังควบคุมร่างที่มิใช่ของตนนี้ได้ไม่สมบูรณ์ ทั้งการเคลื่อนไหวยังเชื่องช้า พูดจาติดขัด แววตามักเลื่อนลอยไร้ประกายอยู่บ่อยครั้ง...
ชาวบ้านร้านตลาดจึงพากันลือไปทั่วว่า—คุณหนูสามบ้านหลินหายบ้าแล้ว แต่กลายเป็นคนปัญญาอ่อนแทน
อย่างไรเสียก็ยังเป็น "คนโง่" อยู่วันยังค่ำ
คนโง่อย่างหลินฉี่กลายเป็นก้อนหินขวางทางวิวาห์ของพี่ชาย หลังจากการดูตัวของพี่ชายล้มเหลวติดต่อกัน พี่สาวแท้ๆ จึงจัดการลงชื่อส่งเธอไปร่วมขบวนการ "ขึ้นเขาลงชนบท" กลายเป็นปัญญาชนหนุ่มสาวผู้บุกเบิกชนบท
"คนโง่" หลินฉี่ได้รับมอบหมายให้ทำงานที่เบาแรงที่สุด แรกเริ่มเดิมทีนอกจากท้องไม่อิ่ม ชีวิตก็นับว่าสงบสุขดี ทว่าได้ไม่นาน หลินฉี่ที่แม้จะสติไม่ดีแต่ใบหน้างดงามสะคราญตากลับถูกใครบางคนจับจ้องหมายปองเสียแล้ว
"คนโง่ก็ยังมีคนอยากแต่งด้วยหรือ?"
"อย่าทำเป็นตื่นตกใจไปหน่อยเลย ถึงจะโง่แต่ก็ใช่ว่าจะคลอดลูกไม่ได้เสียเมื่อไร"
"เธอหน้าตางดงามออกปานนั้น มองหน้าสวยๆ ทุกวันจิตใจก็ชื่นบานแล้ว"
"จับเธอแต่งออกไปเสียก็ดี จะได้มีคนเลี้ยงดู ไม่ต้องอยู่เป็นภาระถ่วงพวกเราอีก"
หลินฉี่ : "..."
จะให้แต่งงานก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้ เพียงแต่จะแต่งให้ใคร เธอขอเป็นคนเลือกเอง!
หลินฉี่ทบทวนรายชื่อคนที่ตนรู้จักในหัวไปหนึ่งรอบ สุดท้ายก็เลือกเจ้าหนุ่มร่างเตี้ยผอมกะหร่องคนนั้น
"เอาเธอแล้วกัน" หลินฉี่กล่าว