สาวงามยุค 70 ณ ชายแดน : ถูกนายทหารแกร่งจูบจนร้องไห้

ใคร ๆ ต่างก็พูดกันว่า หลินซูเหยา แห่งสถาบันวิทยาศาสตร์การเกษตรช่างไร้ยางอายเหลือเกิน

มีสามีของตัวเองอยู่ทั้งคนกลับไม่สนใจ วัน ๆ เอาแต่ตามติดศาสตราจารย์เฉินไม่ห่าง...

แต่เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง หลินซูเหยายังไม่ทันตั้งสติ ก็พบว่าตัวเองทะลุเข้ามาอยู่ในนิยาย และกลายเป็น ตัวประกอบที่มีชะตาน่าอนาถที่สุดในเรื่อง

เจ้าของร่างเดิมเป็นพวกคลั่งรักจนไม่ลืมหูลืมตาโดยสมบูรณ์

มีสามีเป็นนายทหารผู้สร้างผลงานโดดเด่นในสนามรบอยู่แล้วแท้ ๆ กลับไม่รู้จักเห็นคุณค่า เอาแต่ทุ่มเททุกอย่างให้ชายในดวงใจ ถึงขั้นยกผลงานวิจัยของตัวเองให้อีกฝ่ายโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ปูทางให้คนอื่นประสบความสำเร็จอย่างเต็มใจและไม่เคยปริปากบ่น

ทุ่มเทถึงขนาดนั้น สุดท้ายก็ยังหนีชะตากรรมของตัวประกอบที่ถูกสังเวยไม่พ้น แถมยังลากคนทั้งครอบครัวให้เดือดร้อนไปด้วย

บ้าหรือเปล่า?

หลินซูเหยารู้สึกเพียงว่ามันไร้สาระสิ้นดี

เธอยื่นเรื่องขอย้ายงานอย่างเด็ดขาด ออกจากเมืองหลวงอันรุ่งเรือง มุ่งหน้าสู่ชายแดนตะวันตกเฉียงใต้ เพื่อตามหา สามีนายทหารที่เธอทอดทิ้งไว้

ในชีวิตนี้ เธอจะไม่ยอมเป็นเงาของใคร และจะไม่ยอมเป็นบันไดให้เนื้อเรื่องเหยียบย่ำอีกต่อไป

ด้วยความรู้ด้านพืชศาสตร์ที่ติดตัวมา หลินซูเหยาปักหลักอยู่ในดินแดนตะวันตกเฉียงใต้ คัดเลือกและปรับปรุงพันธุ์พืช เพิ่มผลผลิต ฟื้นฟูผืนดิน และใช้สองมือทำตามอุดมการณ์รับใช้ชาติท่ามกลางไร่นา

จากตัวประกอบที่ถูกกำหนดให้พ่ายแพ้ เธอค่อย ๆ กลายเป็นบุคคลต้นแบบแห่งยุคสมัย

ส่วนสามีนายทหารผู้เย็นชาแข็งกร้าว เงียบขรึม และไม่เคยแสดงความรู้สึกต่อใคร...

แววตาของเขากลับค่อย ๆ อ่อนลงเพราะเธอ

จากชายที่เคยเย็นชาราวเหล็กกล้า กลับถูกภรรยาทำให้หวั่นไหวทีละน้อย จนสุดท้ายตกหลุมรักอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

สร้างอนาคต ปกป้องบ้านเมือง และเคียงข้างคนรัก

ทะลุเข้ามาในนิยายแล้วอย่างไร?

เมื่อบทของตัวประกอบถูกเขียนมาให้จบลงอย่างน่าอนาถ เธอก็จะใช้สองมือของตัวเองเขียนชะตาชีวิตขึ้นใหม่

และใช้ชีวิตให้เจิดจ้าที่สุดในยุคสมัยนี้