วันสิ้นโลกกักตุนเสบียง ผมมอบมิติให้รัฐบาล

หากวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึงในอีกหนึ่งเดือน คนธรรมดาคนหนึ่งจะทำอะไรได้บ้างเพื่อเอาชีวิตรอด?

สำหรับซูหราน คำตอบนั้นเรียบง่ายมาก—เขาจะไม่เอาชีวิตรอดเพียงคนเดียวอีกต่อไป!

ซูหรานผ่านการย้อนเวลากลับมาแล้วสองครั้ง ในชีวิตแรก หลังเกิดภัยพิบัติ เขาปลุกพลังพิเศษขึ้นมาได้ แต่เพราะขาดประสบการณ์และทักษะการเอาชีวิตรอด เขาจึงเสียชีวิตภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน

ในชีวิตที่สอง เขาได้รับมิติพิเศษจากการย้อนเวลาและใช้มันเอาชีวิตรอดมาได้นานถึงสิบปี ทว่าแม้จะพยายามเพียงใด เขาก็ต้องเห็นโลกที่เคยรู้จักพังทลายลงต่อหน้าต่อตา บ้านเมืองกลายเป็นซากปรักหักพัง ระเบียบสังคมล่มสลาย และมนุษย์ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด

เมื่อได้รับโอกาสกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ซูหรานจึงตัดสินใจเปลี่ยนชะตากรรมของตัวเองและผู้คนทั้งประเทศ

แทนที่จะกักตุนเสบียงไว้ใช้คนเดียว เขากลับเลือกโทรศัพท์แจ้งรัฐบาล พร้อมเปิดเผยความสามารถของตนเองอย่างตรงไปตรงมา

“รายงาน! ผมมีมิติพกพาขนาดไร้ขีดจำกัด ขอความร่วมมือจากรัฐบาลในการกักตุนเสบียง!”

การเปิดเผยครั้งนี้ทำให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงต้องตกตะลึง ก่อนที่แผนการรับมือวันสิ้นโลกครั้งประวัติศาสตร์จะเริ่มต้นขึ้น

รัฐบาลอนุมัติให้จัดตั้ง โครงการเถาหยวน พร้อมระดมทรัพยากรจากทั่วประเทศ ทั้งเปิดคลังสำรองทางยุทธศาสตร์ กว้านซื้อเสบียงจากห้างร้าน เดินเครื่องสายการผลิตตลอด 24 ชั่วโมง และรวบรวมกำลังคนเพื่อเตรียมสร้างฐานที่มั่นขนาดมหึมา

มิติของซูหรานกลายเป็นคลังเก็บทรัพยากรระดับประเทศ สามารถบรรทุกอาหารหลายล้านตัน อาวุธ และสิ่งของจำเป็นสำหรับการดำรงชีวิตได้อย่างมหาศาล

ขณะที่ผู้รอดชีวิตในโลกภายนอกต้องแย่งชิงอาหารเพียงหนึ่งห่อ ซูหรานกลับมีเสบียงจำนวนมหาศาลที่รัฐบาลเตรียมไว้ให้

ขณะที่คนอื่นกำลังกังวลว่าจะสร้างที่พักปลอดภัยได้อย่างไร ประเทศกลับระดมกำลังคนและเครื่องจักรเพื่อก่อสร้างฐานเถาหยวน

และขณะที่ผู้รอดชีวิตทั่วไปต้องรวมกลุ่มกันเพื่อต่อสู้กับอันตราย กองกำลังของประเทศก็พร้อมเข้าปฏิบัติการเพื่อปกป้องประชาชน

แต่การเตรียมเสบียงเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!

เมื่อภัยพิบัติสีแดงเข้าปกคลุมโลก ผู้คนจำนวนมากกลายเป็นซอมบี้ สัตว์นานาชนิดเกิดการกลายพันธุ์ และภัยคุกคามที่มนุษย์ไม่เคยพบเห็นก็เริ่มปรากฏขึ้น

ซูหรานจึงร่วมมือกับรัฐบาลรวบรวมผู้มีความสามารถพิเศษ ดึงตัวเหล่าอัจฉริยะมาช่วยพัฒนาเทคโนโลยี และสร้างฐานที่มั่นเพื่อรองรับผู้รอดชีวิตจำนวนมหาศาล

เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่แค่การรักษาชีวิต แต่คือการรักษาอารยธรรมของมนุษยชาติเอาไว้!

เมื่อคนคนหนึ่งมีมิติไร้ขีดจำกัด และเบื้องหลังเขาคือทรัพยากรกับกำลังของทั้งประเทศ วันสิ้นโลกครั้งนี้จะยังเป็นจุดจบของมนุษยชาติอยู่หรือไม่?