(จบแล้ว) ยอดแม่ครัวตัวน้อยแห่งร้านอาหารรัฐวิสาหกิจยุค 60

ชาติก่อนฉันถูกพ่อลำเอียงบังคับให้ยัดเยียดการแต่งงาน ดับฝันการเรียนต่อเพื่อเอาโควตาไปให้น้องชายไม่เอาไหน จนชีวิตต้องล้มลุกคลุกคลานไปจนแก่ แต่เมื่อฟ้ามอบโอกาสให้ฉันย้อนเวลากลับมาในร่างเด็กหญิงวัยแปดขวบในปี 1965 พร้อมคำอธิษฐานของหลานสาวว่า "ชาตินี้ขอให้ยายมีความสุขนะ"... คิดว่าฉันจะยอมก้มหน้ารับชะตากรรมเดิมเหรอ? ไม่มีทาง!

ฉันตัดสินใจขโมยคูปองอาหารกับเงินสองหยวนสุดท้ายแล้วหอบกระเป๋าหนีออกจากบ้านทันที! แต่เดี๋ยวก่อน... ในยุค 60 ที่ทุกอย่างต้องพึ่งพาคูปองอาหารและทะเบียนบ้านสังกัดรัฐ เด็กตัวแค่นี้ที่ไม่มีเอกสารอะไรเลยจะเอาชีวิตรอดได้ยังไง? จะเดินเข้าสถานีตำรวจให้พ่อตามจับตัวกลับไปเรอะ? ฝันไปเถอะ!

โชคดีที่สวรรค์ยังไม่ใจร้ายเกินไป เพราะตรงหน้าฉันคือ "ร้านอาหารรัฐวิสาหกิจตระกูลจี้" ที่กำลังตกอยู่ในวิกฤตขั้นสุด! พ่อครัวหลักดันเกิดท้องเสียฉุกเฉิน ทิ้งให้ผู้จัดการร้านยืนร้องไห้โฮ เพราะอีกไม่ถึงชั่วโมง คณะผู้นำระดับสูงจากในเมืองจะเดินทางมาประเดิมมื้อเที่ยงที่ร้าน!

ถามว่าเด็กวัยแปดขวบอย่างฉันจะช่วยอะไรได้? เหอะ! พวกคุณคงยังไม่รู้ละสิว่า ชาติก่อนฉันคือแม่ครัวใหญ่ประจำโรงอาหารโรงงานที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ ทำอาหารเลี้ยงผู้นำมาแล้วนับไม่ถ้วน! แค่เกี๊ยวผักป่ากับผักตามฤดูกาลเมนูธรรมดาๆ ฉันก็เสกให้รสนุ่มกลมกล่อมจนผู้นำกินแล้วต้องเอ่ยปากชมได้สบาย!

เสียอย่างเดียว... โครงสร้างเตาผัดของร้านรัฐวิสาหกิจมันสูงเกินไปหน่อย ใครก็ได้ช่วยหาตอไม้มาให้ฉันยืนหน่อยสิ! แม่ครัวตัวน้อยคนนี้พร้อมจะปฏิวัติรสชาติอาหารและกอบกู้ร้านแห่งนี้แล้ว!