เซียนกระบี่ในเกมที่ผมควบคุมเกิดมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ

เซียนกระบี่ในเกมที่ผมควบคุมเกิดมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ

ข้าชื่อเยว่ชิงอู๋ เดิมทีเป็นศิษย์ของสำนักกระบี่ซ่างชิง วันที่ข้ากำลังนั่งสมาธิอยู่นั้น ข้างหูของข้าก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาตลอดเวลา เขาเอาแต่พูดจาแปลกประหลาดอะไรก็ไม่รู้ ทั้งเฟรมอมตะ การหลบหลีก การปัดป้อง การสังหารปิดฉาก การบำเพ็ญเพียรแบบปล่อยวาง ล้วนเป็นคำที่ข้าฟังไม่เข้าใจทั้งสิ้น เขาควบคุมร่างกายของข้าไปสังหารอาจารย์ แล้วก็ชุบชีวิตอาจารย์ขึ้นมาใหม่ ในตอนที่ข้าคิดว่าเขาเป็นผู้บำเพ็ญมาร เขากลับสังหารล้างบางพวกมารจนหมดสิ้น ในตอนที่ข้าคิดว่าเขาเป็นคนดี เขากลับนำเพื่อนร่วมสำนักของข้าไปหลอมเป็นหุ่นเชิด เมื่อคนทรยศในสำนักร่วมมือกับฝ่ายมารสังหารอาจารย์ ศิษย์พี่ และศิษย์พี่หญิงของข้าจนหมดสิ้น ในยามที่ข้าอ้อนวอนขอให้ใครสักคนมาช่วยแต่กลับไม่มีใครตอบรับ มีเพียงผู้อาวุโสแซ่หลีผู้นั้นที่ตอบรับข้า ในวินาทีนั้นข้ารู้ว่าเขาคือผู้อาวุโสที่ท่องเที่ยวไปในโลกมนุษย์ ยามที่ข้าอู้งาน เสียงของผู้อาวุโสก็จะดังขึ้นในหัวทันทีว่า จงฝึกกายเดี๋ยวนี้ หากไม่ทำตามภายในสิบวินาที พลังปราณจะตีกลับจนระเบิดตัวตาย และระดับการบำเพ็ญเพียรของข้าก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วภายใต้การกดขี่อย่างไร้ความปรานีของผู้อาวุโส จนกลายเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์โดดเด่นที่สุดในสำนัก แน่นอนว่ายังทำให้ทุกคนต่างหวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ เพื่อนร่วมสำนักทั้งหลาย สิ่งที่ข้าอยากจะบอกก็คือ เรื่องเหลือเชื่อเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งที่ข้าทำ แต่เป็นสิ่งที่ผู้อาวุโสในร่างของข้าเป็นคนทำต่างหาก ผมชื่อลู่หลี เป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดาคนหนึ่งที่ชอบเล่นเกม วันนี้บนหน้าจอคอมพิวเตอร์มีเกมลึกลับที่ชื่อว่า 《เซียนกระบี่เบต้า》 เด้งขึ้นมา ด้วยความอยากรู้อยากเห็นข้าจึงตัดสินใจกดเข้าไปดู ภาพที่สมจริง ความรู้สึกในการเล่นที่ยอดเยี่ยม บทสนทนาของNPCที่ชาญฉลาด ทำให้มันสนุกเกินคาด ผมอาศัยทักษะอันเหนือชั้นพาสังหารไปทั่วทุกทิศด้วยNPCของผม จัดการศัตรูข้ามระดับได้สารพัด ตะลุยเล่นจนจบเกม กลายเป็นเซียนกระบี่ที่ไร้ผู้ต่อต้านในใต้หล้า ผมคิดมาตลอดว่านี่เป็นเพียงเกม จนกระทั่ง......